III. Richard

Bu kabalık da - oyun dilinin, kendi eserleri arasında en acemice olanlarından biri olduğunu bir yana bırakacak olursak - belki Richard’ın işlediği suçlar ile bu suçları işlemek için mazereti arasında ikna edici olmayan bir orantısızlık olması, belki de Marlowe’un Faust’u gibi, sonuna kadar uslanmayan, değişmeyen, iyileşmeyen biri olmasındandır.

Ancak günümüz siyasilerine baktığımızda en olmadık mazeretlerle, en büyük suçların işlendiğini, üstelik bunlar ne kadar açık açık da yapılsa, Seyirci Kalma Kültürü’nün egemenliğinde gelişen, ve sosyal medya hızında tepkiler gösterip, o hızda unutan bir muhalefet ile karşılandığını; ayrıca gerçek insanların hayatlarını mesele eden siyasi sahnenin, bir kukla tiyatrosu üslubunda konduğunu düşünürsek, biz, tam da çağımızın kabalığına ve göz göre göreliğine #ayna tutan bir eser görüyoruz.