Iska

Iska’da altı kişi, askere giden bir yakınlarının ardından neler hissettiklerini anlatıyorlar. Kimi anası, kimi babası, kimi ablası, kimi abisi, kimi sevgilisi, kimi de karısı. Özlemler, “ölmesin” diye edilen dualar, “ya ölürse” korkuları, bitmez tükenmez bekleyişler... Onarılamayacak yaralar alanların, acılarını hiç bir zaman gömemeyecek olanların ıska’lanmış yaşamları bunlar. Fuat Mete, otuz yıldır sürmekte olan savaşın ardından, henüz barış süreci başlamadan önce yazılmış ve sahnelenmeye başlamış olan oyununda bağlayıcı unsur olarak kullandığı askerlik sorununu da aşarak, geride kalanların öykülerine ve onların geçmişleriyle hesaplaşmalarına odaklanıyor.