Kül

Babaları tarafından tecavüz edilen üvey kız kardeşlerine yardım etmeye karar veren iki erkeğin çabasına tanık oluyoruz. Ancak bu iki kardeşin etik anlayışlarının, ahlaklarının, çevrelerinin ne denli yozlaşmış olduğunu da görürüz. Umursamazlık boyutunun ne hale geldiği ve çözüm yollarının ne denli zihinlere emanet edildiğini her saniyesinde geçecek olan arayışlarıyla, çabalarıyla, temelde bir şeylerin bozuk olduğunu bize tekrar tekrar hatırlatan, cinsiyetçiliğin, eşitsizliğin, hatta kimi zaman nefes alma hakkının dahi adaletsiz bir güç anlayışının derinlerinde saklı olduğunu bize acı bir şekilde hatırlatıyorlar. Kardeşlerini kurtarmaya karar verdikten sonra bunun hangi yolla mümkün olduğuna karar veriyorlar? Böylesine bir çözüme soyunduktan sonra bu onlara hangi gerçekleri açıklattırıyor? Bir yerden parçalanmakta olan düzen geriye en ufak bir kırıntı bile bırakacak mı?